Een mantelzorger vertelt...

10-07-2017

Tweede Kerstdag 2016. Wij zitten in haar vertrouwde woonkamer met zijn 3-en, wetende dat zij morgen op deze tijd op een ander adres zal wonen. Wat was dat moeilijk om haar, de dag na Kerst, ’s ochtend ’s op te halen en onder een vals voorwendsel mee te nemen. Het voelde als verraad: wij weten iets wat jij niet weet. Maar het kon niet anders. Ze werd een gevaar voor zichzelf en voor haar omgeving, omdat ze het allemaal niet meer bij elkaar kon houden. Wat zijn we vaak ongerust geweest over haar. Wat zagen we op tegen een plaatsing op een gesloten afdeling in een verpleeghuis. Maar wat is dat meegevallen, door de geweldige opvang van de mensen die werken op WADG2 van Vitalis Wilgenhof.

Meteen voelde het veilig. Het gaf ons rust. Maar vooral zagen wij ( schoon) moeder opbloeien. Ze genoot van de mensen om zich heen, de aandacht die ze kreeg en vooral leek ze te genieten van het beheer over de koektrommel!

Ze werd in haar waarde gelaten. De medebewoners en verzorgenden voelden meteen als familie. Jarenlang hebben wij gewacht op enige vorm van blijheid op haar gezicht en ineens was die lach er! Steeds weer als wij op bezoek kwamen. Mooie momenten heeft zij meegemaakt, soms ook spannende momenten. Ze wilde maar al te graag met een medebewoonster op stap….bijna was het gelukt…

En dan het uitstapje naar de chinees Mei Ling. Ze vond het allemaal een beetje vreemd, maar ze heeft uiteindelijk heel erg genoten van die grote tafel met al die mensen en die heerlijke bami!! Een van de laatste mooie momenten was op dinsdagmiddag met carnaval samen met Monique, haar lievelingsnicht. Ze heeft gedanst en meegezongen en die lach….die was er de hele middag.

Dit is slechts een kleine opsomming van mooie momenten, gedurende de tijd die zij in Wilgenhof heeft mogen verblijven. Te kort …….maar voor ons heel waardevol. dat op deze manier en op deze plek haar leven is geëindigd. Deze momenten hadden niet plaatsgevonden zonder de liefdevolle verzorging van alle mensen die op WADG2 hun werk doen. Door jullie heeft ze weer een smile en een lach terug gekregen.

Mijn ( schoon) moeder Jo vd Bilt-Rensen is na een te korte periode op Wilgenhof voorgoed ingeslapen op 10 maart 2017. Afdeling WADG2 van Vitalis Wilgenhof heeft een speciale plek in ons hart gekregen.

Familie mevrouw vd Bilt-Rensen

Terug naar het overzicht