Geniet van de dag; dat is de hoofdzaak

06-07-2017

De stap naar ‘toekomstbestendig wonen’ verliep zoals die meestal verloopt: zoon Jan en schoondochter Elly zochten een veiliger appartement voor pa en ma, terwijl pa en ma daar voor hun gevoel echt nog niet aan toe waren. “Alvast inschrijven kon geen kwaad” luidde het compromis. Het eerste appartement dat werd bekeken, bevestigde de angstvallige gedachte van pa en ma: het was er klein en benauwd. Een onmiddellijk rechtsomkeert volgde. Het duurde even voor er genoeg moed was verzameld voor een bezichtiging van appartement 2, ditmaal op locatie Kronehoef. Mevrouw Vonk vertelt opgeruimd: “Dit voelde gelijk goed, zo goed, dat ik direct wilde blijven. De ruimte, het uitzicht!”

“Ik hou enorm van winkelen, pak graag een terrasje. En dit uitzicht, dat is toch net alsof ik op een terras zit?” En inderdaad, vanaf de 6e etage hebben we zicht op knusse tuinen, levendige straten en vooral veel groen. Terras zitten, maar dan met zicht van bovenaf. Mevrouw Vonk: “Ik zit graag op mijn balkon. Dan zet ik mijn ligstoel bij het glas; lekker kijken, of vliegtuigen tellen. Met mijn rollator kan ik overal in huis bij, daardoor blijf ik zelfstandig. Ik kook 4 dagen van de week zelf!”

“Het besef dat er altijd iemand in de buurt is, voor wanneer er iets zou zijn, geeft een fijn gevoel”, onderwijl raakt mevrouw de onzichtbare alarmknop onder haar mooie blouse even aan. “Op woensdag komt de thuiszorg en vrijdags heb ik hulp in huis. “Ik kan alles nog, maar die hulp is fijn. Alleen bukken of opstaan als ik heb gezeten, wordt wat moeizamer. Zoon Jan valt in: “Je bent ook geen 18 meer, Ma”. Mevrouw Vonk knipoogt: “Ik zou anders best weer 18 willen zijn”. Het tekent de gemoedelijke interactie tussen zoon en moeder.

“We hebben een kleine, maar hechte, familie.” De laatste 3,5 jaar van hun 63-jarige huwelijk heeft het echtpaar Vonk samen in dit appartement gewoond. Ze hebben vroeger altijd samengewerkt in de eigen groentezaak op het Franklinplein. En ook toen meneer later bij vrienden in de Lebo - een soort combinatie van de huidige Blokker en een speelgoedwinkel - in het nieuwe centrum Tempel ging werken, sloot mevrouw Vonk op zaterdag aan. Als oud-marinier kwam meneer door een oorlogssyndroom drie jaar thuis te zitten, een tijd waarin zij er samen veel op uit trokken. Dus toen meneer een jaar geleden overleed, hield de familie het hart vast: pa en ma waren al zolang samen. Maar die angst bleek onnodig; mevrouw vindt rust in haar geloof en het besef dat haar man goed af is, daarboven.

“Weet u waarom ik het leuk vind om hier te wonen? Ik ga elke ochtend naar buiten, of ’s middags hier naar beneden. Daar kom ik altijd wel iemand tegen, beneden of op de gang. Ik ken iedereen en maak graag een praatje. Aan de activiteiten doe ik eigenlijk niet mee, ik hou niet zo van verplichtingen. Maar des te meer van de gezelligheid en het rumoer om me heen.”

“Boodschappen halen met mijn zoon, hier op Kronehoef naar de marktjes, met het gezin op het terras met een glaasje en bitterballen. Ik geniet zo van de dag, dat is de hoofdzaak. Mijn geheim? Ik kan mezelf goed vermaken. Ik voel me fijn van binnen.” Hoe dat komt, deelt mevrouw Vonk graag: “Ik hou niets binnen. Uít jezelf, dat is het beste wat je kunt doen.”

Terug naar het overzicht