Corporate logo

Inge Fleischeuer vertelt...

De kunst van de vertraging

15-01-2020

In de zorg moeten onze verzorgenden en verpleegkundigen continue van alles doen. Andere bewoners verzorgen, bestellingen doen, familiegesprek plannen, overdracht.

Esther van Tuijl vertelde ons hoe zij vertraagt in haar functie als senior verpleegkundige op Peppelrode, ‘s morgens op de kamer van een bewoonster. Ze vertelt dat ze, op haar tenen lopend, de Qwiek-up aanzet. Er verschijnen mooie beelden op het plafond en er is serene achtergrondmuziek te horen. Ze streelt de bewoonster die ontwaakt en gelukzalig naar het plafond kijkt. Er ontstaat een glimlach bij de bewoonster en ze knikt op de maat van de muziek. Dit is het moment, dit is ZIJN. Onze medewerkster besluit om rustig even te blijven kijken en samen te genieten van deze vertraging. Daarna begint ze met de ochtendzorg.

Als team praten ze regelmatig met elkaar over de kunst van het vertragen. Ze delen deze momenten én leren de momenten samen te herkennen.

We zaten met zo’n 75 medewerkers in de zaal. Het was muisstil. Het leek alsof we het even met zijn allen begrepen, er waren en of de tijd stilstond. Daarna was er een luid applaus voor onze medewerkster. Ze had ons even doen vertragen.

Als bestuurder omarm ik de vertraging binnen onze organisatie. Op onze Nieuwjaars- en Krachtstroombijeenkomst vorige week dinsdag oefenden we samen, aan de hand van een praktische oefening, de kunst van de vertraging.

Ik wens iedereen een prachtig vertraagd 2020 toe!

Terug naar het overzicht