Semi-cohortafdeling: een terugblik

Semi-cohortafdeling: een terugblik

Corine, verzorgende IG

27-05-2020

Een afdeling op locatie De Horst wordt in april omgevormd tot semi-cohortafdeling. Een verdieping die wordt afgesloten vanwege een coronabesmetting, maar waarop niet alle bewoners zijn besmet of worden verdacht. Corine is verzorgende IG en werkt in de avonddienst op deze afdeling, die na een maand weer werd opgeheven. Ze neemt je mee in hoe zij deze tijd heeft beleefd.

Zelf krijg ik voor het eerst met het virus te maken bij een bewoner op de clusterafdeling die zich niet fit voelt. Een bewoner met COPD heeft koorts en hoest veel. Op dat moment ga ik opschalen, ik zet beschermende maatregelen in en acties uit binnen ons team om overdag op te pakken, zoals een overleg met de huisarts over testen op corona. Ook krijgen we te horen dat een collega in quarantaine zit: ze is in aanraking geweest met een leerkracht die corona bleek te hebben. De avond ervoor hadden we nog met haar samengewerkt. Dat gaat ons niet in de koude kleren zitten. We nemen contact op met onze manager die ons geruststelt.

De knop om

Als na uitslag van de test de eerste besmetting op de clusterafdeling een feit is, is dat toch even schrikken. Op dat moment zetten we de knop om en doen we ons werk zoals afgesproken. Al snel volgt een tweede bewoner op de clusterafdeling met dezelfde klachten. In de avond krijg ik ook daarvan de testuitslag: positief. Ik schrik en moet het even laten bezinken. Ik neem contact op met de achterwacht om het één en ander te bespreken. Zij stelt mij gerust en ik pak mijn werk weer op.

Dan gaat het snel op de clusterafdeling. Er komen meer verdachte bewoners bij met klachten en uiteindelijk ook besmette bewoners. We zetten de clusterafdeling om naar een semi-cohortafdeling. Dat bewoners geen bezoek meer mogen ontvangen en de etage niet meer af mogen, komt zwaar binnen. Voor de zorg en al helemaal bij de bewoners van deze clusterafdeling.

Maatregelen en impact

We zetten sensoren in om te kunnen monitoren dat men niet gaat dwalen, zodat men de etage niet afgaat. Het team wordt direct opgeschaald met extra inzet van personeel overdag en in de avond. Tijdens de piek van corona op de afdeling hebben we vijf verdachte bewoners en vier bewoners met het virus. En dat op een etage met elf bewoners. We draaien zware diensten in de avonduren, ondanks de inzet van extra personeel. Als ik thuis ben moet ik soms echt even spuien, erover praten en een traantje laten. Gelukkig krijg ik goede ondersteuning, maar toch… het is zwaar om ermee te maken te krijgen op je werk én in de thuissituatie.

Geluksmomenten

Gelukkig zijn er ook geluksmomenten. Zieke bewoners die ons bedanken voor de fijne en goede zorg, ook voor het vele malen extra binnen lopen. Familieleden die even telefonisch contact opnemen of een mail sturen om ons te bedanken. En al die extraatjes die we krijgen; een bos bloemen, een hapje of drankje. Geweldig dat men aan ons denkt. Telefoontjes van collega’s avonddienst uit andere teams op De Horst, die even een hart onder de riem steken. Die vragen of ze iets kunnen overnemen, of ze iets voor ons kunnen betekenen. Privéberichtjes van collega’s die vragen hoe het met mij gaat. Telefoontjes of mailtjes van de managers die ons aanmoedigen, aan ons denken. En van mijn eigen zus die in het noorden van het land woont, krijg ik een ontspanningspakket met heerlijke thee, en zoetigheid. Het zijn de kleine dingen die het doen!

Terug naar het overzicht